Rozmiar tekstu:
|
Wokół tematu czakr, pracy z energią i telepatii narosło tak wiele ezoterycznego patosu, że łatwo zapomnieć o najistotniejszym: to nie jest żadna tajemna magia ani okultystyczne dziwactwo. Korzenie tej wiedzy tkwią w autentycznych, starych systemach, takich jak tybetańska tradycja Bön. Przez dziesięciolecia tamtejsi lamowie publikowali konkretne, ustrukturyzowane techniki pracy z czakrami, które w zupełności wystarczą, aby uruchomić chociażby zdolności telepatyczne.
Oczywiście na drodze do trzeźwego zrozumienia tych mechanizmów często stają różnego rodzaju autorytety – chociażby bioenergoterapeuci, którzy w swojej pysze i arogancji lubią udawać, że posiadają monopol na wiedzę i znają się na tym lepiej niż ktokolwiek inny. Tymczasem cała tajemnica nie polega na ślepym uwierzeniu, lecz na poważnym podejściu do faktu, że w naszym ciele fizycznie i energetycznie istnieją czakry.
Sam podszedłem do tego bez mistycznych uniesień, bazując po prostu na materiałach i książkach lamy Tenzina Wangyala Rinpocze, które w Polsce opublikowało znane wydawnictwo Rebis. Każdy z nas może po prostu pójść do księgarni, kupić te publikacje i zacząć eksperymentować na własną rękę. Nie zrobiłem nic nadzwyczajnego – po prostu wziąłem te metody na warsztat.
Ogromnym odkryciem okazała się praca z czakrami w ramach praktyki Tsalung. Te ćwiczenia dają naprawdę wspaniałe efekty, a chcąc podejść do tematu w sposób kompleksowy i wszechstronny, do testowania i weryfikacji czakr wykorzystałem dodatkowo sprawdzone metody wywodzące się z Huny. Wystarczy odrzucić uprzedzenia, przestać polegać na samozwańczych uzdrowicielach i samemu sprawdzić, jak to działa w praktyce.
Dodaj komentarz